Branża IT poszukuje rozwiązań podatkowych, które pozwalają szybciej się rozwijać, reinwestować zyski i zachować płynność finansową. Jednym z modeli, który szczególnie często pojawia się w tym kontekście, jest tzw. CIT estoński, czyli model opodatkowania dochodów spółek oparty na zasadzie odroczenia podatku do momentu dystrybucji zysku.
Czy podmioty z branży IT mogą skorzystać z tej formy opodatkowania?
Estoński CIT jest dostępny dla spółek, które spełniają określone kryteria, w tym m.in. wynikające z Art. 28j. 1. pkt 2
Opodatkowaniu ryczałtem może podlegać podatnik, o którym mowa w art. 3 ust. 1, jeżeli spełnia łącznie następujące warunki: mniej niż 50% przychodów z działalności osiągniętych w poprzednim roku podatkowym, liczonych z uwzględnieniem kwoty należnego podatku od towarów i usług, pochodzi:
a) z wierzytelności,
b) z odsetek i pożytków od wszelkiego rodzaju pożyczek,
c) z części odsetkowej raty leasingowej,
d) z poręczeń i gwarancji,
e) z praw autorskich lub praw własności przemysłowej, w tym z tytułu zbycia tych praw,
f) ze zbycia i realizacji praw z instrumentów finansowych,
g) z transakcji z podmiotami powiązanymi w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4 – w przypadku gdy w związku z tymi transakcjami nie jest wytwarzana wartość dodana pod względem ekonomicznym lub wartość ta jest znikoma;
Przychody z praw autorskich stanowią kluczowe źródło przychodów dla wielu podmiotów z sektorów IT, i w tym kontekście może stać się problematyczne spełnienie ww kryterium.
W przypadku, gdy przychody pasywne brutto (z praw autorskich ) spółki stanowią więcej niż 50% jej ogólnych przychodów, spółka taka nie może wybrać opodatkowania estońskim CIT, a jeśli już korzysta z tej formy opodatkowania – utraci to prawo z końcem roku podatkowego, w którym nie zostały spełnione te warunki (art. 28l ust. 1 pkt 3 ustawy o CIT).
W kontekście przytoczonych przepisów, należy również odnieść się do wydanych przez organy skarbowe interpretacji, aby rozpatrzyć możliwość funkcjonowania w reżimie CIT estońskiego.
W dniu 21 czerwca 2022 roku Dyrektor KIS wydał interpretację indywidualną o sygn. 0111-KDIB2-1.4010.198.2022.1.BJ Organ podatkowy w uzasadnieniu podkreśla, że w ramach prowadzonej działalności gospodarczej Spółka nabywa projekty, od podmiotów które posiadają prawa autorskie do tych projektów, celem ich odpłatnego zbycia. Wnioskodawca uzyskuje więc przychody ze sprzedaży praw autorskich do projektów domów jednorodzinnych, które stanowią niemal 100% przychodów spółki, co wypełnia dyspozycję przepisu art. 28j ust. 1 pkt 2 lit. e ustawy o CIT i wyłącza . W związku z powyższym, Organ podatkowy uznał stanowisko Spółki za nieprawidłowe.
Natomiast w Interpretacji indywidualnej z dnia 7 października 2024 r., nr 0111-KDIB1-1.4010.390.2024.2. SG, wskazuje, że w sytuacji, w której wynagrodzenie za przeniesienie praw autorskich jest wyraźnie wyodrębnione w umowie lub w aneksie do umowy, to nie ma żadnych wątpliwości, że tylko to wyodrębnione wynagrodzenie będzie przychodem pasywnym, o którym mowa w art. 28j ust. 1 pkt 2 lit. e ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych., Bez względu, czy wyodrębnienie to zostało dokonane pierwotnie w umowie, czy też na późniejszym etapie poprzez zawarcie odpowiedniego aneksu. Ta sama interpretacja wskazuje, że jeśli takiego wyodrębnienia składników wynagrodzenia nie dokonano, to całość przychodów w związku, z którymi przeniesiono prawa autorskie, stanowi przychody pasywne, które podlegają limitowaniu. Z tą ostatnią tezą nie zgadzają się sądy administracyjne – np. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 lutego 2024 r., sygn. III SA/Wa 2399/23. W uzasadnieniu wskazał, że jeden z elementów kompleksowego świadczenia w postaci praw autorskich nie może przesądzać o kwalifikacji całego przychodu z takich usług. Jest to pozytywny wyrok w tym zakresie, niemniej powyższa linia interpretacyjna wskazuje, że przy możliwości zastosowania opodatkowania Estońskim CIT podatników z branży IT, zasadnicze znaczenie może mieć właściwa konstrukcja umowy.
W interpretacji indywidualnej z dnia 2 grudnia 2025 r., nr 0111-KDWB.4010.102.2025.6.KP na pytanie podatnika, czy przychody spółki uzyskiwane z tytułu sprzedaży pracy programistów (rozliczane w roboczogodzinach), i nieodpłatnego przeniesienia na klienta praw autorskich do fragmentów kodów źródłowych powstałych w trakcie współpracy z danym klientem, zawarte w cenie sprzedaży usług (cena niewyodrębniona w umowie z klientem) stanowią przychody, o których mowa w art. 28j ust. 1 pkt 2 lit. e ustawy o CIT.
Dyrektor KIS przychylił się do stanowiska spółki i wskazał, że jeżeli spółka przenosi na klientów prawa autorskie nieodpłatnie ( i odbywa się to na warunkach rynkowych), to uzyskiwane przez Spółkę przychody z tytułu sprzedaży pracy programistów nie stanowią przychodów, o których mowa w art. 28j ust. 1 pkt 2 lit. e ustawy o CIT.
Wielu przedsiębiorców z branży IT błędnie zakłada, że Ryczałt od dochodów spółek nie jest dla nich dostępny. Ale stosując odpowiednie konstrukcje umów i dokumentację świadczonych usług, spółki IT mogą korzystać z tego rozwiązania podatkowego.
CIT estoński stanowi efektywne narzędzie podatkowe dla spółek IT nastawionych na wzrost, reinwestycję i długofalowe budowanie wartości.
Dla branży IT, w której kluczowe znaczenie mają innowacje, kapitał ludzki i skalowalność, estoński model CIT może być istotnym elementem przewagi konkurencyjnej – pod warunkiem świadomego wdrożenia i bieżącej kontroli skutków podatkowych.
Źródło: Ustawa z dnia 15.02.1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych
Niniejsza publikacja ma charakter wyłącznie informacyjny i nie stanowi elementu usługi doradztwa podatkowego i prawnego